Mathieu van der Poel pakt het maximum

Mathieu van der Poel pakt het maximum

Toen Sven Nys er in het seizoen 2006-2007 in slaagde om alle manches van de Superprestige te winnen, leek dat een unieke prestatie. Daarin is nu verandering gekomen, want Mathieu van der Poel tekende in Middelkerke voor eenzelfde acht op acht. Meteen goed voor zijn derde eindzege op rij en de vierde in totaal, wat hem naast zijn landgenoot Hennie Stamsnijder op de tweede plaats brengt, wel nog steeds op respectabele afstand van de dertien van Nys.

De voorbije dagen stond Van der Poel nog op de skilatten, maar in het lenteachtige Middelkerke had hij daar absoluut geen last van. In de openingsronde maakte hij wel een val in het zand die hem heel even in de achtervolging dwong, maar bij de eerste doortocht zat hij toch al in een ruime kopgroep met onder meer Toon Aerts, Michael Vanthourenhout, Quinten Hermans, Eli Iserbyt, Gianni Vermeersch, Thomas Pidcock en de volgende week afscheid nemende Kevin Pauwels.

Een rondje later had de wereldkampioen al een kleine kloof geslagen en zoals gewoonlijk was hij meteen vertrokken voor een lange solo. Half koers volgden Vanthourenhout, Hermans, Aerts en Van der Haar als eerste achtervolgers al op een halve minuut, het sein voor Van der Poel om het publiek wat te vermaken en een eerste keer uit te pakken met zijn ondertussen gekende showjump op een brug.

“Ik hoef wellicht niet te zeggen dat ik heel blij ben met dit feilloze parcours in de Telenet Superprestige, het is een eer om op dat vlak mijn naam nu naast die van Sven Nys te zien staan”, verklaarde Van der Poel na zijn zoveelste demonstratie. “Zo laat op het seizoen was dit trouwens toch wel nog een heel zware cross, vooral door de heel lange loopstrook. Conditioneel heb ik door te gaan skiën zeker niets ingeboet, want op de latten staan is ook best intensief. De souplesse van het fietsen was in eerste instantie misschien wel even weg, maar ook dat kwam snel terug. Mijn val in de openingsronde was vooral mijn eigen fout, maar ik ben er toch ook geen voorstander van dat ze hier in die zandstrook na elke wedstrijd weer alle sporen wegwerken. De omloop is op zich al lastig genoeg.”

Michael Vanthourenhout beste van de rest

De strijd om de tweede plaats bleef lang boeiend, maar met iets meer dan twee ronden te gaan nam Vanthourenhout toch duidelijk afstand van Aerts, Hermans en Van der Haar. Het trio van Telenet-Fidea leek voor de derde podiumplaats zelfs nog even te zullen moeten afrekenen met Pauwels, maar die bleef uiteindelijk hangen op een handvol seconden. Kort voor het aanvatten van de slotronde toonde Aerts zich dan sterker dan zijn twee ploeggenoten, wat de Belgische kampioen de derde podiumplaats opleverde.

“Toen ik Mathieu in de laatste ronde in de loopstrook voor mij zag, probeerde ik er nog één keer vol voor te gaan, maar ik viel zelf ook snel weer stil”, zei Michael Vanthourenhout. “Nu goed, hij zal ook wel alles onder controle hebben gehad. Of we hem na zijn val in de openingsronde iets te gemakkelijk lieten terugkeren? Het is niet evident om zo vroeg in de wedstrijd op zo’n zware omloop vol door te trekken. Zelf had ik in die beginfase overigens ook niet echt het beste gevoel in de benen.”

Foto’s: ©Photopress.be


twitter#superprestige